از جمله این شکستها را می توان رسوایی حزب مردم بلوچستان و دیگر گروههای تجزیه طلب بلوچ مانند جبهه متحد بلوچستان پیرامون برگزاری کنفرانسهای پراگ تا نشست بروکسل عنوان کرد. شکستهایی که نشان از عدم مقبولیت این افراد حتی میان دیگر گروههای اپوزیسیون را به نمایش میگذارد.
شکست اول:
حدود یک ماه پیش از برگزاری کنفرانس پراگ، حزب مردم بلوچستان با انتشار خبری اعلام کرد ناصر بلیده ای سخنگوی این حزب و نوردین منگل از لیدرهای جدایی طلبان بلوچ پاکستان دیداری با اعضای پارلمان اروپا در بروکسل داشته است، تا با ارائه توضیحاتی نظر اعضای پارلمان اروپا را به خواسته های خود جلب نمایند.
پس از انتشار این خبر، برخی رسانه های بلوچهای پاکستان با کذب خواندن این رویداد، با استناد به منابع خبری خود اعلام نمودند پس از آنکه ناصر بلیده ای به نمایندگی از حزب مردم و آقای نوردین مینگل تصمیم به انجام چنین نشستی گرفتند، اعضای پارلمان اروپا بدلایل نامشخص از پذیرش آنها امتناع نمودهاند و نتیجتا این نشست قبل از انجام با شکست مواجه شده است.
البته سایتهای دیگری متعلق به بلوچهای پاکستان اصل این خبر را تکذیب نموده و با توجه به اینکه هیچ تصویر و ویدیویی از نشست مذکور منتشر نشده و محتوای گفتگوی بالفرض انجام شده؛ بازگو و بیان نشده است. آن را فقط یک پروپاگاندای سیاسی و یک دروغ بزرگ خواندند. حزب مردم بلوچستان نیز تاکنون هیچگونه توضیحی در اینباره ارائه نداده است.
بهر صورت این دیدار میان حزب مردم و اعضای پارلمان اروپا قرار بوده است با هدف تاثیرگذاری بر بیانیه اتحادیه اروپا در خصوص آنچه «نقض حقوق بشر در ایران» خوانده شده، انجام پذیرد که با انتشار بیانیه پارلمان اروپا و عدم هیچگونه اشاره ای به خواسته های حزب مردم، سه حالت پیش میآید:
1- یا هیچگونه دیداری انجام نشده و اعلام این خبر تنها برای افزایش وجهه سیاسی انجام شده است. 2- یا حزب مردم قصد دیدار داشته و اعضای پارلمان اروپا این حزب را به حضور نپذیرفتهاند. 3- یا دیدار انجام شده اما نتیجه و توافقی حاصل نشده است.
شکست دوم:
پس از مسئله دیدار حزب مردم با اعضای پارلمان اروپا و سکوت این حزب در آن خصوص، برخی شخصیتهای مخالف جمهوری اسلامی اعلام کردند نشستی را در شهر پراگ، جمهوری چک، ترتیب دادهاند و تصریح نمودند از همه طیفهای سیاسی اپوزیسیون ایرانی دعوت به عمل خواهد آمد. در نهایت در 17 نوامبر نشست پراگ آغاز شد و ناصر بلیده ای، رحیم بندویی و منیره سلیمانی از حزب مردم بلوچستان و همچنین جبهه متحد بلوچستان به نمایندگی جمشید امیری و همچنین رضا حسین بر به نیابت از سکولارهای سبز از اعضایی بودند که در نشست حضور داشتند.
با پایان نشست پراگ در 18 نوامبر، دیری نگذشت که پنج شرکت کننده بلوچ در این کنفرانس بیانیه ای ناامیدانه و شدیداللحن منتشر کردند و علاوه بر رد بیانیه پایانی پراگ، از حق ضایع شده خود در این کنفرانس گفتند و شکایت را به رسانهها آوردند.
ظاهرا مهمترین دلیل جبهه گیری بلوچهای شرکت کننده در این نشست برعلیه برگزار کنندگان آن، برنامه ریزیهای انجام شده به منظور عدم مشارکت آنان در مباحث، گفتگوها و پنل های کنفرانس و عملا بیهودگی حضور آنان در چنین نشستی بوده است.
سایت ایران گلوبال به این انزوای بلوچها در نشست پراگ اینگونه اشاره نموده است:
«علیرغم اینکه حداقل چهار تن از نمایندگان کرد شرکت کننده (سخنران) در پنل های مختلف بودند، ظاهرا هیچکدام از پنج شرکت کننده بلوچ اجازه ورود به هیچکدام از پنل ها را نداشتند. آنها فقط سوال پرسیدند و یا در حین سوال و جوابها، نظر خود را بیان کردند. در بیانیه بلوچها به این عدم توازن و کنار گذاشتن آنها از پنل های مختلف، اشارهای نشده است.»
همینطور گفته شده است در بیانیه «توبیخی» بلوچها با ابراز مراتب تاسف خود از چگونگی انتشار و انتساب آن، آنها تاکید کردهاند که بیانیه مورد تائید آنها نیست. این چندمین بیانیه از طرف شرکت کنندگان متعدد نشست پراگ است که با رد بیانیه پایانی نشست، ادعای برگزارکنندگان کنفرانس در مورد دست آوردهایی که در برنامه افق صدای آمریکا مطرح شده بود؛ را رد کردند.
شکست سوم:
با نارضایتی شدیدی که از نشست جنجالی و پر مناقشهی پراگ درگرفت و اغلب انشعابات اپوزیسیون آن را ناکام و شکست خورده توصیف کردند، حزب دموکرات کردستان تصمیم گرفت با اختیارات خود و با این شرط که محوریت و محتوای گفتگوها و انتخاب میهمانان با گزینش حزب دموکرات کردستان باشد نشست دیگری در بروکسل تشکیل شود.
با توافقات اولیه انجام شده، نشست بروکسل تحت لوای حزب دموکرات کردستان در 7 دسامبر برگزار شد و به میهمانان قول داده شد، ناکامی گذشته در کنفرانس پراگ در بروکسل تکرار نخواهد شد.
با این حال همانطور که انتظار میرفت بدلیل آنکه این نشست تحت سیطرهی یک حزب کُرد بود و بر مبنای مخالفت با دیگر گروهها تشکیل شده بود، بسیاری از شرکت کنندگان نشست قبلی دعوت نشدند و از سویی دیگر، اغلب جریانهای اپوزیسیون اقبالی به این نشست نشان نداده و حضور در این نشست را نپذیرفتند.
هرچند گروههایی قومیتی مانند حزب مردم بلوچستان برای جبران ناکامی همایشهای گذشته از اولینهایی بودند که به آمدن خود در این نشست پاسخ مثبت دادند.
با این حال سکولارهای سبز در پیامی به این حزب، همان ابتدا ایرانی و ایرانی بودن تمام گروه های قومی و ملی را یادآور شده و با اشاره به بنر این کنفرانس که در آن برگزار کننده با عنوان «حزب دموکرات کردستان» ذکر شده بود، این حزب را بدلیل حذف نام ایران از عنوان خود مورد ملامت قرار داده است.
البته انحصارطلبی حزب دموکرات کردستان از قبل قابل پیش بینی بود، چنانکه ناصر ایرانپور از اعضای این حزب پیش از نشست بروکسل گفته بود: «من مدعی هستم که اپوزیسیون کردستان پتانسیل این را دارد که رهبری یک جنبش دمکراسیخواهی واقعی برای کل اپوزیسیون ایرانی را برعهده گیرد.»
هرچند برگزار کننده این نشست بدلیل چنین بی تمایلی گسترده ای حاضر به ذکر احزاب و گروه های شرکت کننده نشده است، اما منابع دیگر گفتهاند آمار شرکت کنندگان کمتر از 30 نفر بوده است که حداقل 10 تن از آنان سیاهی لشکر حزب دموکرات کردستان بودهاند.
ویدیویی منتشر شده از این نشست نیز همچنین به وضوح شمار اندک حاضران را نشان میدهد.
ناصر بلیده ای سخنگوی حزب مردم بلوچستان نیز در گفتگو با «کانال کرد» گفت این کنفرانس تکراری از نشستهای قبل بود اما نتوانست دیالوگ بین طیفهای مختلف اپوزیسیون را به خوبی به پیش ببرد؛ زیرا از این منظر که خیلی از گروهها را در بر نگرفته بود، ناکام مانده است.
وی همچنین خاطرنشان کرد، اگرچه دور هم جمع شدن خوب است اما اغلب این نشستها نتیجه ملموسی ندارد و نتوانسته است به غایت نهایی که همکاری بیشتر میان گروه های اپوزیسیون است؛ بیانجامد.
بلیده ای همچنین با انتقاد از شرکت کنندگان کنفرانس بروکسل گفت: گروه های ملی گرا میگویند در حکومت آینده مسئله کار و شغلی شما حل خواهد شد اما اختلاف اصلی ما مسائل هویتی و قومیتی و مذهبی است که متاسفانه آنها به این مسائل توجهی ندارند.
نشریه استون