شکست اپوزسیون در پراگ
؛؛رحیم بلوچ ٫٫
سومین کنفرانس بررسی راههای «اتحاد برای دمکراسی در ایران» در روزهای شنبه و یکشنبه ۲۷ و ۲۸ آبان ۱۳۹۱ برابر با ۱۷ و ۱۸ نوامبر ۲۰۱۲ در شهر پراگ، پایتخت جمهوری چک برگزار میشود. بر اساس اعلام برگزارکنندگان نشست پراگ، شرکتکنندگان در این نشست، به نسبت دو نشست قبلی از تنوع بیشتر فکری و سیاسی برخوردارند و آنها امیدوارند که نشست بعدی که از آن به «استکهلم دو» نام میبرند مقدمهای برای اعلام موجودیت رسمی این گروه به عنوان چتری از مخالفان سیاسی جمهوری اسلامی باشد.
کنفرانسهای اول و دوم «اتحاد برای دموکراسی در ایران» در شهرهای استکهلم و بروکسل برگزار شده بود.
کنفرانس پراگ نشان داد کە بخشی از اپوزیسیون شرکت کنندە کماکان سیاست حذف، سانسور و شیطنت را در دستور کار قرار دارند. امروز کە در راس قدرت نیستند می خواهند مخالفان سیاسی و بحث هایی کە باب میل آنان نیست را سانسور کردە و اگر لازم باشد خود بیانیەای را منتشر می کنند. باور عمیق بە دمکراسی را در عمل می توان دید نە در گفتمان های آراستە و پیراستە. باید مثل خانم شادی صدر بی قید و شرط بە دمکراسی و حقوق بشر اعقتاد داشت و بهای آن را پرداخت نە این کە فرصت طلبانە بە دنبال رنگ و لعاب کردن دمکراسی بود.
اطلاعیەی حزب دمکرات کردستان ایران در مورد کنفرانس پایانی، فرصت طلبی تدوین کنندگان "اطلاعیەی پایانی کنفرانس" را بە خوبی نمایان می سازد. آنان در قسمتی از اطلاعیەی خود چنین می نویسند: «...در دقایق پایانی کنفرانس از سوی برگزار کنندگان متنی قرائت گردید که نه قبلا با شرکت کنندگان مشورت شده بود و نه اجازه اظهار نظر در مورد آن داده شد. بهمین جهت بعنوان هیئت حزب دمکرات کوردستان ایران در کنفرانس پراگ اعلام میداریم که متن انتسار یافته مورد تائید ما نبوده و مخالفت با آن را حضورا نیز به اطلاع برگزار کنندگان و شرکت کنندگان در کنفرانس رسانیدهایم.»
هیات حزب دمکرات کردستان نیز با صدور اطلاعیەی مشابهی زیر عنوان: "حق تحفظ ما در مورد بیانەی پایانی کنفرانس پراگ"، ضمن ابراز نارضایتی بە متن پایانی کنفرانس پراگ می گویند: «پس از قرائت متن، تعدادی از شرکت کنندگان در همایش به نحوهی ارائه و مضمون چنین متنی بعنوان بیانیهی پایانی نشست بدون اینکه حاضران در کنفرانس متن را قبلا دیده، در تدوین آن مورد مشورت قرار گرفته باشند و یا اینکه متن لااقل به رای گذاشته شده باشد، اعتراض کردند. با تاکید ویژه بر روال غیر دمکراتیک کار، بدلیل ذیق وقت و لزوم تحویل سالن، قرار گذاشته شد که اعلام شود این بیانیه از طرف برگزارکنندگان کنفرانس ارائه میشود و یا قید خواهد شد که بیانیه مورد حمایت تعدادی از شرکت کنندگان نبوده است.»
کنفرانس پراگ نشان داد کە افراد دست اندرکار کنفرانس، در مورد مشارکت سیاسی-اقتصادی دیگرملیت های ساکن ایران کماکان گفتمان انکار از یک سو و ارجاع حقوق سایر ملیت ها بە زمانی نامعلوم است. مخالفت با حقوق دیگر ساکنان و ملیت های ایرانی تا آن جا پیش می رود کە دکتر شهریار آهیبرای پاک کردن صورت مسالە و نفی دیگر اقوام و ملل، قومیت-ملیت خود را نیز انکار می کند و اظهار می دارد کە قومی بە نام فارس در ایران وجود ندارد-
تدوین کنندگان و انتشار دهندگان "بیانیەی پایانی کنفرانس پراگ" برای ما توضیح دهند کە چرا بحث مربوط بە "مسالەی قومی/ ملی، راه جویی و ارایەی راهبرد". در صفحەی اصلی حذف شدە است؟
چگونە است بخش زیادی از گفتمان، گفتارها و مباحث ارایە شدە در کنفرانس پراگ در آن بیانیەی منعکس نشدە است و چرا بدون اطلاع و هماهنگی با دیگر شرکت کنندگان اقدام بە انتشار آن کردەاند؟ چرا بیانیەی پایانی برای مسالەی ملی-قومی نە راهی جستە است و نە راه بردی نشان دادە است؟